ഓണങ്ങള് പലവട്ടം വന്നു പോയ്
ഓരോ ദിനവും കടന്നുപോകും വിധം
ഒന്നിലുമില്ലൊരു സന്തോഷമിന്നിനി
ഒന്നായിരുന്നവരൊക്കെ പിരിഞ്ഞുപോയ്
സ്വന്തങ്ങള് ബന്ധങ്ങള് ഒന്നിലുമില്ലിന്ന് വിശ്വാ
സമെല്ലാം നശിച്ചിട്ടേരെയായ് നാളുകള്
പാവമൊരുണ്ണിതന് ശപമാകുമോ
എന്തിലുമേതിലും നിന്നെ തിരയുന്നു ഞാന്
ഓണമെന്നല്ലാ,ഒരിത്തിരി സന്തോഷം
ഉണരുന്ന വേളയിലെല്ലാം
ഓര്ക്കുന്നു നിന്നെ ഞാന് ഉണ്ണീ
നീ യില്ലാതുള്ള സന്തോഷം സന്തോഷമാകുമോ
തീര്ത്താല് തീരാത്തൊരാ വിടവു നികത്തുവാന്
ഒന്നിനുമാകില്ലീ ഉലകിലെന്നുണ്ണീ
എത്ര നിസ്സാരല്ലേ കുഞ്ഞേ
മാനുഷര്
മൃഗങ്ങളെക്കാള് കഷ്ടം
താന്താങ്ങള്തന്നുടെ കണ്ടുപിടിത്തങ്ങള്
തങ്ങള്ക്കു തന്നെചിതയൊരുക്കുന്നതറിയാതെ.
നശിക്കാനായ് ഉയിര്ത്തെണീക്കുന്നീ
മാനുഷ ജന്മങ്ങള്
No comments:
Post a Comment