നിന്നെ ഞാന് സ്നേഹിച്ചോട്ടെ,
എനിക്കു എന്നെ മൂടിയിരിക്കുന്ന ഏകാന്തത അകറ്റാന്;
എന്നെ പുനര്ജീവിപ്പിക്കാന്;
നിന്റെ സ്നേഹം ആവശ്യമാണു
ജീവിതത്തോടു മുഴുവന് വിരക്തിയും,
ഇവിടെ ജീവിക്കുന്നവരോടു നിറയെ പകയുമായി,
ആരെയും സ്നേഹിക്കാനാകാതെ,
ആരെയും വിശ്വസിക്കാനാകാതെ
സ്വയം നശിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന
ഒറ്റപ്പെട്ട ഒരു വ്യക്തി
അതു ഞാനായിരുന്നു
നീ എന്നില് പ്രേമം നിറച്ചു
നീ എന്നില് ജീവന്റെ വെളിച്ചം കൊളുത്തിവച്ചു.
നിന്റെ സ്നേഹം എന്റെ പ്രാണവായുവാണു
നിന്റെ സ്നേഹം എന്നെ ഉയിര്ത്തെണീപ്പിക്കുന്നു
നിന്റെ സ്നേഹം എന്നെ ഈ ഭൂമിയില് ജീവിപ്പിക്കുന്നു
നീയാണെന്റെ വെളിച്ചം;
നീയാണെന്റെ പ്രതിബിംബം
നീയാണെന്നെ കണ്ടെത്തിയത്.
കുറെ ചവറുകളുടെ കൂമ്പാരത്തില് നിന്നും-
ചീഞ്ഞു നശിക്കാന് തുടങ്ങിയ എന്നെ നീ കണ്ടെടുത്തു.
നിന്നോടു ഞാന് എന്നും സ്നേഹമുള്ളവനായിരിക്കും.
എന്റെ സ്നേഹം എന്നും പരിശുദ്ധവുമായിരിക്കും
[ഒരു ആത്മഹത്യാമുനമ്പില് നിന്നുകൊണ്ട് (സഡണ് ഡെത്ത് അല്ല-സ്ലോ ഡെത്ത്) ഒരാള് മുന്പില് കാണുന്ന ഭയാനകവും അജ്ഞാതവുമായ അഗാധ ഗര്ത്തത്തിലേയ്ക്കും, പിറകില് കാണുന്ന അനന്തസാധ്യതകളുള്ള ഭൂമിയേയും നോക്കിനില്ക്കുന്നു, ഒടുവില്, രണ്ടും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം ബോധ്യം വന്ന് ജീവിതത്തെ സ്നേഹിച്ചു തുടങ്ങുമ്പോള്, ജീവിതത്തോട് തോന്നില്ലേ ഒരു സ്നേഹം. ആ സ്നേഹത്തെയാണ് എഴുത്തുകാരന് ഉദ്ദേശിച്ചത്. ആദ്യം ജീവിതത്തെ സ്നേഹിച്ചുതുടങ്ങിയാലല്ലെ പിന്നെ അവിടെയുള്ള മനുഷ്യരെ സ്നേഹിക്കാനാവൂ]
No comments:
Post a Comment